Drie apparaten in één hoge kast en de vraag waar de stekkers heen moeten

Ik plaats al een jaar of vijftien keukens, als zelfstandige, meestal in de regio Arnhem en de Veluwezoom. De laatste jaren zie ik steeds vaker dezelfde wens op de tekening: een apparatenkolom. Eén hoge kast tot aan het plafond, met de oven op ooghoogte, de combimagnetron erboven en een warmhoudlade eronder. Mooi strak, je hoeft niet meer te bukken, en het werkblad blijft vrij.

Wat ik ook steeds vaker zie, is dat niemand vooraf heeft nagedacht over de stroom.

Een keuken onder de Posbank

Deze maand stond ik in Rheden, in een vrijstaand huis aan de voet van de heuvels, vanuit de keuken kon je zo de bomen richting de Posbank in kijken. Ze begonnen al te kleuren. De bewoners, een stel van in de zestig, hadden de oude keuken uit de jaren negentig eruit laten halen en kozen voor een kolom met drie inbouwapparaten. De keukenleverancier had de maatvoering keurig gedaan. Alleen zat er achter de plek waar de kolom moest komen precies één stopcontact. Dubbel, dat wel.

Ik heb het vaker meegemaakt. Mensen denken dat je de oven, de combimagnetron en de lade met een stekkerdoos achter de kast kunt aansluiten. Dat kun je technisch misschien in een stopcontact steken, maar een oven en een combimagnetron trekken allebei flink wat stroom als ze tegelijk aanstaan. Op kerstavond staan ze dat ook. Dan heb je op één groep een behoorlijke belasting, en als de vaatwasser er toevallig ook nog op zit, ligt de keuken eruit.

Stroom en groepen eerst regelen

Ik doe zelf geen werk in de groepenkast, dat laat ik aan een vakman over. Hier hadden de bewoners al een elektricien Rheden gevraagd om mee te kijken, en die kwam op de tweede ochtend langs terwijl ik de onderkasten stelde. Hij keek naar de tekening, naar de typeplaatjes in de handleidingen en daarna naar hun groepenkast in de gang. Zijn advies was helder: de oven en de combimagnetron elk een eigen groep, de warmhoudlade kon mee op de groep van de magnetron omdat die maar weinig vermogen vraagt. De vaatwasser hield zijn eigen groep.

Hij legde de nieuwe leidingen weg in de muur achter de kolom en plaatste de stopcontacten zo dat ze bereikbaar bleven. Niet pal achter de apparaten, maar in het vak ernaast, achter een afneembaar paneel. Als er ooit een apparaat stuk gaat, hoef je niet de halve kast te slopen om de stekker eruit te trekken. Daar ben ik als monteur heel blij mee, dat kan ik je zeggen.

Ventilatie wordt vergeten

Het tweede ding waar het vaak misgaat, is lucht. Drie warme apparaten boven elkaar in een dichte kast, dat moet ergens heen. In elk montagevoorschrift staat precies hoeveel ventilatieruimte er moet zijn, meestal via een opening in de plint en een sleuf bovenin of achter de kast. Ik heb daar de achterwanden ingekort en de plint voorzien van een rooster. Het kost een uur extra werk. Sla je het over, dan wordt de combimagnetron warm van de oven eronder en gaat de elektronica sneller stuk.

De elektricien Rheden en ik hebben samen nog even naar de kabels gekeken, zodat die niet tegen de warme achterkant van de oven aan liepen. Kleine moeite, voorkomt gedoe.

Na de oplevering

Op vrijdagmiddag stonden alle drie de apparaten tegelijk aan om te testen. De oven op tweehonderd graden, de magnetron op combi, de lade op warmhouden. Er sprong niks. De bewoner maakte er een foto van voor zijn kinderen, ik weet niet precies waarom.

Ik reed terug over de Arnhemsestraatweg met het raam op een kier. Bladeren op de weg, de IJssel ergens achter de bomen. Volgende week weer een kolom, in Velp. Ik heb ze al gebeld over het stopcontact.