Zeven gele briefjes op het werkblad: stopcontacten plannen in een oud huis in Grave

Zeven gele briefjes plakten er op het oude werkblad toen ik binnenkwam. Koffiemachine, airfryer, keukenmachine, waterkoker, broodrooster, staafmixer, en eentje met alleen een vraagteken. Marieke had ze die ochtend neergelegd op de plekken waar de apparaten normaal staan, of zouden moeten staan. Haar man Joost stond in de deuropening met twee mokken koffie en zei dat het vraagteken van hem was. Hij wist nog niet welk apparaat hij volgend jaar zou kopen, maar hij wilde er alvast een stopcontact voor.

Een werkblad van drie meter en een muur van een halve meter dik

Ik teken al een flink aantal jaren keukens en het stopcontact is bijna altijd het onderdeel waar mensen te laat over nadenken. Bij Marieke en Joost was het extra puzzelen. Ze wonen in de Oliestraat, binnen de oude vesting van Grave, een paar minuten lopen van de Maas, in een huis waarvan de achtergevel scheef staat en de muren dikker zijn dan mijn onderkasten diep. De oude keuken had precies twee stopcontacten boven het blad, allebei in de hoek naast het raam, met een stekkerdoos die al jaren de echte stroomvoorziening was.

De nieuwe keuken krijgt een rechte wand van ruim drie meter, met de kookplaat in het midden en het spoelgedeelte bij het raam. Dat betekent dat er links en rechts van de kookplaat werkruimte ontstaat, en juist daar willen mensen hun apparaten. Op de briefjes stond de koffiemachine helemaal links, ver weg van het water, en de airfryer rechts, naast de kookplaat. Dat is logisch voor het gebruik, maar onhandig voor de bedrading in een muur die al eeuwen staat.

Opbouw in de achterwand of een zuil in het blad

Er zijn grofweg twee manieren om stopcontacten op een werkblad te krijgen. De eerste is de bekende: in de achterwand, een stukje boven het blad, ingebouwd in tegels of in een plaat. Bij een oude muur kan dat ook als opbouw, met een strakke leiding erachter weggewerkt in de achterwandplaat. De tweede is een uitschuifbare stopcontactzuil, die je in het werkblad laat inbouwen en die omhoog komt als je erop drukt. Joost was meteen enthousiast over die zuil. Geen gehak in de muur, en het ziet er netjes uit. Hij had diezelfde avond al zitten zoeken op elektricien Grave en zuil, met een filmpje van zo’n ding dat geruisloos uit een eikenhouten blad omhoog schoof.

Om dat goed af te wegen, hebben we een elektricien Grave gevraagd om mee te kijken voordat ik de tekening definitief maakte. Hij klopte op de muur, keek in de meterkast in de gang en vertelde dat de bestaande keukenleiding nog geen randaarde had. Daarnaast wees hij erop dat een koffiemachine en een airfryer allebei flinke stroomverbruikers zijn, en dat je die liever niet samen met de waterkoker op één groep zet. Zijn voorstel was een paar nieuwe groepen voor het werkblad, ongeacht welke vorm de stopcontacten zouden krijgen.

Over de zuil was hij nuchter. Het kan, maar je hebt eronder ruimte nodig, dus de lade die ik daar had getekend moest dan een stuk ondieper. Ook moet zo’n zuil uit de buurt van de spoelbak blijven, en als hij omhoog staat, staat hij soms in de weg bij het snijden of kneden.

Wat het uiteindelijk werd

We zijn op een combinatie uitgekomen. Links, bij de koffiehoek, komen twee dubbele stopcontacten in de achterwand, netjes in de plaat. Rechts van de kookplaat, waar de airfryer staat, ook twee dubbele, elk op een eigen groep. De zuil komt alleen aan het eind van het blad, bij het raam, voor de keukenmachine en voor het vraagteken van Joost.

Marieke vond het een verstandig compromis, vooral omdat de muren nu maar op een paar plekken open hoeven. Het werk staat gepland voor eind november, als de laatste kasten binnen zijn. Joost heeft het gele briefje met het vraagteken in elk geval bewaard, tegen de koelkast, voor als hij weet wat erbij hoort.